Stabilność napięcia wyjściowego
W systemie fotowoltaicznym energia elektryczna wytwarzana przez ogniwo słoneczne jest najpierw magazynowana w akumulatorze, a następnie przetwarzana przez falownik na prąd przemienny o napięciu 220 V lub 380 V. Jednak na akumulator ma wpływ jego własne ładowanie i rozładowanie, a jego napięcie wyjściowe jest bardzo zróżnicowane. Na przykład dla akumulatora o nominalnym napięciu 12 V jego wartość napięcia może wahać się między 10,8 a 14,4 V (przekroczenie tego zakresu może spowodować uszkodzenie akumulatora). W przypadku kwalifikowanego falownika, gdy napięcie wejściowe zmienia się w tym zakresie, zmiana napięcia wyjściowego w stanie ustalonym nie powinna przekraczać &Plusmn; 5 procent wartości znamionowej, a gdy obciążenie zmienia się nagle, odchylenie napięcia wyjściowego nie powinno przekraczać ± 10 procent wartości znamionowej.
Zniekształcenie przebiegu napięcia wyjściowego
W przypadku falowników sinusoidalnych należy określić maksymalne dopuszczalne zniekształcenie przebiegu (lub zawartość harmonicznych). Zwykle wyraża się to całkowitym zniekształceniem przebiegu napięcia wyjściowego, a jego wartość nie powinna przekraczać 5 procent (wyjście jednofazowe dopuszcza l0 procent). Ponieważ prąd harmoniczny wyższego rzędu na wyjściu falownika będzie generował dodatkowe straty, takie jak prądy wirowe na obciążeniu indukcyjnym, zbyt duże zniekształcenie przebiegu falownika spowoduje poważne nagrzewanie się elementów obciążenia, co nie sprzyja bezpieczeństwo sprzętu elektrycznego i poważnie wpływa na system. wydajność operacyjna.
Znamionowa częstotliwość wyjściowa
W przypadku obciążeń zawierających silniki, takich jak pralki, lodówki itp., ponieważ optymalna częstotliwość silnika wynosi 50 Hz, zbyt wysoka lub zbyt niska częstotliwość spowoduje nagrzewanie się sprzętu i zmniejszy wydajność pracy oraz żywotność systemu. Częstotliwość wyjściowa powinna być względnie stabilną wartością, zwykle częstotliwością zasilania 50 Hz, a jej odchylenie powinno mieścić się w granicach &Plusmn; l procent w normalnych warunkach pracy.
Współczynnik mocy obciążenia
Scharakteryzuj zdolność falownika do przenoszenia obciążeń indukcyjnych lub pojemnościowych. Współczynnik mocy obciążenia falownika sinusoidalnego wynosi od {{0}},7 do 0,9, a wartość znamionowa wynosi 0,9. W przypadku określonej mocy obciążenia, jeśli współczynnik mocy falownika jest niski, wymagana moc falownika wzrośnie, co zwiększy koszt i zwiększy moc pozorną obwodu prądu przemiennego instalacji fotowoltaicznej. Wraz ze wzrostem prądu straty nieuchronnie wzrosną, a wydajność systemu również spadnie.
Sprawność falownika
Sprawność falownika odnosi się do stosunku mocy wyjściowej do mocy wejściowej w określonych warunkach pracy, wyrażony w procentach. Ogólnie rzecz biorąc, nominalna sprawność falownika fotowoltaicznego odnosi się do czystego obciążenia rezystancyjnego, poniżej 80 procent obciążenia. wydajność. Ponieważ całkowity koszt systemu fotowoltaicznego jest wysoki, należy zmaksymalizować wydajność falownika fotowoltaicznego, obniżyć koszt systemu i poprawić wydajność kosztową systemu fotowoltaicznego. Obecnie nominalna sprawność falowników głównego nurtu wynosi od 80 do 95 procent, a wydajność falowników małej mocy musi wynosić co najmniej 85 procent. W rzeczywistym procesie projektowania systemu fotowoltaicznego należy nie tylko dobrać wysokowydajne falowniki, ale jednocześnie rozsądnie skonfigurować system, aby obciążenie systemu fotowoltaicznego było jak najbardziej zbliżone do punktu optymalnej sprawności.
Znamionowy prąd wyjściowy (lub znamionowa moc wyjściowa)
Wskazuje znamionowy prąd wyjściowy falownika w określonym zakresie współczynnika mocy obciążenia. Niektóre produkty inwerterowe podają znamionową moc wyjściową, która jest wyrażona w VA lub kVA. Znamionowa moc falownika występuje, gdy wyjściowy współczynnik mocy wynosi 1 (tj. czyste obciążenie rezystancyjne), a znamionowe napięcie wyjściowe jest iloczynem znamionowego prądu wyjściowego.
Zabezpieczenie
Falownik o doskonałych parametrach powinien również posiadać pełne funkcje zabezpieczające lub środki do radzenia sobie z różnymi nietypowymi warunkami podczas rzeczywistego użytkowania, tak aby sam falownik i inne elementy systemu nie uległy uszkodzeniu.
1. Zabezpieczenie podnapięciowe wejścia:
Gdy napięcie wejściowe jest niższe niż 85 procent napięcia znamionowego, falownik powinien mieć zabezpieczenie i wyświetlacz.
2. Zabezpieczenie przeciwprzepięciowe wejścia:
Gdy napięcie wejściowe jest wyższe niż 130 procent napięcia znamionowego, falownik powinien mieć zabezpieczenie i wyświetlacz.
3. Zabezpieczenie nadprądowe:
Zabezpieczenie nadprądowe falownika powinno być w stanie zapewnić szybkie działanie, gdy obciążenie zostanie zwarte lub prąd przekroczy dopuszczalną wartość, aby zapobiec uszkodzeniu przez prąd udarowy. Gdy prąd roboczy przekracza 150 procent wartości znamionowej, falownik powinien być w stanie automatycznie chronić.
4. Zabezpieczenie przed zwarciem wyjścia
Czas zadziałania zabezpieczenia zwarciowego falownika nie powinien przekraczać 0,5s.
5. Zabezpieczenie przed odwrotną polaryzacją wejścia:
Gdy dodatnie i ujemne bieguny zacisków wejściowych są zamienione, falownik powinien mieć funkcję zabezpieczającą i wyświetlacz.
5. Ochrona odgromowa:
Falownik powinien mieć ochronę odgromową.
6. Ochrona przed nadmierną temperaturą itp.
Ponadto, w przypadku falowników bez środków stabilizacji napięcia, falownik powinien również posiadać wyjściowe środki ochrony przeciwprzepięciowej w celu ochrony obciążenia przed uszkodzeniem przez przepięcie.
Charakterystyka startowa
Scharakteryzuj zdolność falownika do rozruchu z obciążeniem oraz osiągi podczas pracy dynamicznej. Falownik powinien mieć gwarancję niezawodnego rozruchu przy obciążeniu znamionowym.
Hałas
Transformatory, filtry indukcyjne, przełączniki elektromagnetyczne i wentylatory w urządzeniach energoelektronicznych generują szum. Podczas normalnej pracy falownika jego hałas nie powinien przekraczać 80dB, a hałas małego falownika nie powinien przekraczać 65dB.
